تبليغاتX
سكوت پاييزي


سكوت پاييزي

آری ؛ سکوت ام من در میان هیاهوی بادهای پاییزی...

چه احساس بدی ه !

چقدر بد ه که وقتی از صندلی ات بلند بشی و ببینی موهای بلند و نازنینت ریخته روی زمین...!!!

در حالیکه فقط میخواستی جلوی موهات کوتاه شه!!!  وای در حال دیوونه شدنم............
نوشته شده در نوزدهم مهر 1388ساعت 10:56 توسط شیما| |

شنیدم در زمان خسرو پرویز 

                                گرفتند آدمی را توی تبریز 

                                به جرم نقض قانون اساسی 

                                و بعض گفتمان های سیاسی 

                                ولی آن مرد دور اندیش، از پیش 

                                قراری را نهاده با زن خویش 

                               که از زندان اگر آمد زمانی 

                               به نام من پیامی یا نشانی 

                                اگر خودکار آبی بود متنش 

                                بدان باشد درست و بی غل و غش 

                                اگر با رنگ قرمز بود خودکار 

                                بدان باشد تمام از روی اجبار 

                               تمامش اعتراف زور زوری ست 

                                سراپایش دروغ و یاوه گویی ست 

                                گذشت و روزی آمد نامه از مرد 

                                گرفت آن نامه را بانوی پر درد 

                                گشود و دید با خودکار آبی 

                                نوشته شوی با خط کتابی: 

                                عزیزم، عشق من ، حالت چطور است؟ 

                                بگو بی بنده احوالت چطور است؟ 

                                اگر از ما بپرسی، خوب بشنو 

                                ملالی نیست غیر از دوری تو 

                                من این جا راحتم، کیفور کیفور 

                                بساط عیش و عشرت جور وا جور 

                                در این جا سینما و باشگاه است 

                                غذا، آجیل، میوه رو به راه است 

                                کتک با چوب یا شلاق و باطوم 

                                تماما شایعاتی هست موهوم 

                                هر آن کس گوید این جا چوب دار است 

                                بدان این هم دروغی شاخدار است 

                               در این جا استرس جایی ندارد 

                              درفش و داغ معنایی ندارد 

                                کجا تفتیش های اعتقادی ست؟ 

                                کجا سلول های انفرادی ست؟ 

همه این جا رفیق و دوست هستیم 

                                چو گردو داخل یک پوست هستیم 

                                در این جا بازجو اصلن نداریم 

                                شکنجه یا کتک عمرن نداریم 

                                به جای آن اتاق فکر داریم 
                                روش های بدیع و بکر داریم 

                                عزیزم، حال من خوب است این جا 

                                گذشت عمر، مطلوب است این جا 

                                کسی را هیچ کاری با کسی نیست 

                                نشانی از غم و دلواپسی نیست 

                                همه چیزش تمامن بیست این جا 

                                فقط خود کار قرمز نیست این جا

نوشته شده در سوم مهر 1388ساعت 12:12 توسط شیما| |

مردم همه مخالف دیکتاتورن ولی چند نفر پشتیبانش هستند چون به نفعشونه!

مطبوعات و روزنامه ها باید همه اخباری را که دیکتاتور دوست داره بنویسن وگرنه تعطیل میشن!

دیکتاتور فکر مردم رو دیکته میکنه ،آزادی رو دیکته میکنه ،به روزنامه ها هم دیکته میکنه!

دیکتاتور عاشق افتتاح کردنه.حتی حاضره یک ساختمان نیمه کاره رو افتتاح کنه.یا حتی یک سد رو چندین بار افتتاح کنه!

دیکتاتور فکر کردن رو ممنوع میکنه.البته او به مردم آزادی بیان میده ولی آزادی بعد از بیان را نه!!!

اگر کسی یکجور دیگه فکر کنه و سعی کنه به دانشجویان و جوانان فکرش را بگه....خدا بیامرزش...

مردمی که دیگه خسته شدن از کشورشون کوچ میکنن ،از مام میهن دور میمونن ...به امید بازگشت!!!

دیکتاتور میخواد شجاعترین ،آگاهترین،بهترین فرد باشه و از قوانین مستثنا باشه...

دیکتاتور هم قانونه و هم عدالت..او حتی بجای مردم انتخاب میکنه چون فقط او می فهمه!!

در این نوع حکومت چون همه میترسند کسی چیزی نمیگه و مخالفی هم نمیتونه کاری کنه و اگر تونست دوستان چماقدار هستند!

دیکتاتور دوست داره به کشور های دیگه هم فکر کنه و با دیکتاتوران جهان دوست و رفیق بشه!

اما مردم نمیتونند با او مخالفت کنن چون او همه چیز داره:ثروت عمومی،اسلحه،چماقداران و حتی خود مردم را...!!!

بعضی اوقات مردم همه با هم براه می افتند و سعی میکنن که دیکتاتور را مجبور کنن که کمتر دروغ بگه به مردم!!!

غم انگیزتر از همه اینه که عمر دیکتاتور زیاده و نباید به امید عزراییل نشست و باید زودتر اقدام کرد...

برگرفته از کتاب:"who is dictator"

نوشته شده در سی ام مرداد 1388ساعت 12:0 توسط شیما| |

منبع : فرارو

روزنامه گاردین بریتانیا با چاپ گزارشی به تاثیرات حضور دکتر زهرا رهنورد همسر میر حسین موسوی در کمپین تبلیغاتی میر حسین موسوی پرداخته است. 

در این مطلب آمده است : " در تاریخ 30 ساله جمهوری اسلامی هیچ گاه سابقه نداشته است که همسر یک رجل سیاسی این قدر به کمپین تبلیغاتی همسرش کمک کرده باشد و دارای نقش سیاسی باشد تا جایی که بسیاری در ایران خانم رهنورد را با میشل اوباما بانوی اول آمریکا مقایسه می کنند.

گاردین می نویسد : " تاثیراتی که رهنورد بر عرصه سیاسی ایران بر جای گذارد آن قدر بود که محمود احمدی نژاد رییس دولت دهم را وادارد تا علی رغم مخالفت طرفداران متعصبش ، 3 زن را به کابینه خود وارد کند . در واقع احمدی نژاد که در جریان رقابت های انتخاباتی هیچ سخنی از به کار گرفتن وزیر زن به میان نیاورده بود ، ایده دو رقیب انتخاباتی اش مهدی کروبی و محسن رضایی را که وعده معرفی وزرای زن را در کابینه شان داده بودند ، " کپی برداری " کرده است .

آسیه امینی فعال حقوق زنان درباره معرفی وزرای زن از سوی احمدی نژاد گفت : " این اقدام احمدی نژاد نتیجه فشارهای مستمر جنبش زنان به نظام حکومتی ایران است " .

گاردین در ادامه در توصیف جنبش زنان ایران می نویسد : " جنبش زنان ایران قدرتمندانه در جریان اعتراضات مسالمت آمیز به نتایج انتخابات نقش خود را ایفا کرد و ندا آقا سلطان تبدیل به نماد این جنبش شد که عکس و فیلم او به سرعت میلیون ها انسان را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار داد.

نوشته شده در بیست و هشتم مرداد 1388ساعت 0:26 توسط شیما| |

هفته ی پیش مادرم حرف جالبی زد.او گفت:"زمان انقلاب مگه مردم ما چه امکاناتی داشتند که انقلاب کردند؟!!هیچی نداشتند.نه موبایل نه پیامک.نه اینترنت و نه facebook ,youtube و تازه برخی مردم حتی تلفن هم نداشتند.آن زمان انقلاب پیروز شد..."

پیش خودم گفتم این احمقان پاسدار و حاکمان IQ نمی دانند که بابا هرچی سایتها رو فیلتر کنید و پیامک قطع کنید و گفتگوها رو شنود کنید.باز هم مردم کار خودشونو میکنند...اون هفته خونه ی مامان بزرگم بودم که دیدم یک برگه پرینت شده شامل جدیدترین اخبار بعنوان اعلامیه آخر شب ها در خانه شانمی اندختند..آن زمان بود که به یاد خاطره های بزرگترها از زمان انقلاب  افتادم ...و پیش خودم گفتم فعلا بهترین و کم خطر ترین راه اطلاع رسانی و نشان دادن مخالفتمان ، همین چاپ اعلامیه و پخش کردن ان در خانه هاست....

 

نوشته شده در بیست و پنجم مرداد 1388ساعت 12:55 توسط شیما| |

 

ما همچنان اعتراضات خود را بر روی پولها می نویسیم

            روی پولها عکسهای شهدا را پرینت می کنیم

          مرگ بر دولت کودتا

                                   مرگ بر دیکتاتور

                            سهراب ما نمرده این دولته که مرده

نوشته شده در هفدهم مرداد 1388ساعت 1:35 توسط شیما| |

تا آزادی

پیاده میرویم

پرواز

تنها راه رسیدن نیست

نوشته شده در سیزدهم مرداد 1388ساعت 12:0 توسط شیما| |

ناراحتم از اینکه به نام اسلام به مردم دروغ میگویند...

ناراحتم از اینکه به نام شمشیر علی(ع)آدم میکشند...

ناراحتم از اینکه به قرآن سوگند میخورند،دروغ میگویند و جنایت میکنند...

ناراحتم از اینکه کشور عزیزم ایران به خون آغشته شده...

ناراحتم از اینکه مردم با ستم و شکنجه و گریه دست و پنجه نرم میکنند...

و در نهایت...

ناراحتم از اینکه هموطنانم مانند من ناراحت اند...

نوشته شده در دهم مرداد 1388ساعت 12:54 توسط شیما| |

ای خشم به جان تاخته، توفان شرر شو
اى بغض گل انداخته، فرياد خطر شو

اى روى برافروخته, خود پرچم ره باش
اى مشت برافراخته, افراخته ترشو

اى حافظ جان وطن، از خانه برون آى
از خانه برون چيست كه از خويش به در شو

گر شعله فرو ريزد، بشتاب و مينديش
ور تيغ فرو بارد، اى سينه سپر شو

خاك پدران است كه دست دگران است
هان اى پسرم، خانه نگهدار پدر شو

ديوارِ مصيبت كده ى حوصله بشكن
شرم آيدم از اين همه صبر تو، ظفر شو

تا خود جگر روبهكان را بدرانى
چون شير درين بيشه سراپاى،جگر شو

مسپار وطن را به قضا و قدر اى دوست
خود بر سر آن، تن به قضا داده، قدر شو

فرياد به فرياد بيفزاى، كه وقت است
در يك نفس تازه اثرهاست، اثر شو

ايرانىِ آزاده! جهان چشم به راه است
ايران كهن در خطر افتاده، خبر شو

مشتى خس و خارند، به يك شعله بسوزان
بر ظلمت اين شام سيه فام، سحر شو

نوشته شده در سوم مرداد 1388ساعت 23:58 توسط شیما| |


اين مطلب رو پخش كنيد و در وبلاگتون هم بنويسيد.
قراره روز 30 تير دقيقا راس ساعت 9:00 شب با شروع خبر ، تمامي وسايل برقي پر مصرف رو روشن كنيم تا با اين كار فشار زيادي به شبكه برق كشور تحميل كنيم.بعد از قطع برق حداقل يك و حداكثر دو ساعت طول مي كشه كه برق دوباره وصل شه.
خواهش مي كنم نگيد كه اين كار چه فايده داره:
1- اعتراض خودمون رو نشون ميديم.
2- نشون ميديم اينا كار منافقين و خس وخاشاك نبوده، چون تو سطح به اين بزرگي برگزار ميشه.
3- اتحاد و همبستگي خودمون رو دوباره نشون ميديم.اونيكه جرات مي كنه تو خيابون جوون مردم رو بزنه و بكشه، حس كنه كه اگه همه متحد بشن كه خيلي هم شدن، چقدر مي تونن قوي باشن.

4- اينهمه اونا ماهارو ترسوندن ،‌يكبار هم ما اينطوري مزه ترس رو بهشون ميچشونيم.

بالاغيرتن بعد اين همه سال براي اولين بار بياييد همه دست تو دست هم.واقعا كار مشكلي نيست. بياييد همبستگي رو احساس كنيم و در اين حركت شركت كنيم.

نوشته شده در بیست و پنجم تیر 1388ساعت 23:23 توسط شیما| |

این روزها تخته روزگار ایران سیاه تر از همیشه شده و گاه گاهی نیز روی آن با گچ قرمز نانوشته هایی را می نویسند...

....این روزها صفحه دل هر ایرانی تیره تر ازهر زمان دیگری شده و دیگر شادی جای خود را به غم و سوگ داده...

...این روزها خیابانها  از صدای آژیر پلیس و آمبولانس خسته شده اند و گهگاهی فریادهایی سر میدهند دلخراش...

....این روزها رسانه ها از اعلام کشته و زخمی و زندانی و...عاجز شده اند...

این روزها...

.

.

.

ای خدای بزرگ،همه ی ما ایرانیان چشم امیدمان به توست.و فقط از تو میخواهیم که مستبدان و دیکتاتوران کشور ما را سرنگون کنی .چرا که میدانیم آه مردم دلسوخته ما روزی دامن این زورگویان و دروغگویان را خواهد گرفت...چرا که میدانیم خون همه این کشته شدگان به گردن اینان میافتد با آن سیاستهای خودخواهانه شان...زیرا اگر اینان با کشورهای پیشرفته صنعتی رابطه سیاسی خوبی داشتند وضع هواپیما های مان به این شکل نبود و این همه انسان بی جهت کشته نمیشد!!!

 

نوشته شده در بیست و پنجم تیر 1388ساعت 15:23 توسط شیما| |

ای ایران عزیزم برای تو مینویسم.برای تو که مهد جوانان وطن پرست بوده ای.برای تو که آگاه ترین مردم را داشته ای و اما برای تو که بی لیاقت ترین حاکمان را داشته ای.

ای ایران! بدان،ما جوانان وارث خاک توییم و این ارث را به تاراج و ارزانی نمی بریم و از جانمان عزیز تر تو را نگهداری میکنیم.خاک تو مقدس ترین خاک هستی ست و ما وجودمان را این خاک مقدس میدانیم و آن را مهم تر از جان...

ای ایران ؛ بدان برای پایداری و آزادگی ات،وجود ما بی ارزش خواهد بود و تمام وجودمان را برای پیروزی و آزادی تو از دست میدهیم ولی خاک تورا به نسل آینده هدیه داده و نمیگذاریم حاکمان نالایقی که بر تو حکومت میکنند آنرا غارت کنند و به ارزانی بفروشند!!!

ای میهن عزیزم ای کشور پارسایان؛پس از خدا تو را میپرستیم بیشتر از هرچیزی تو که هویت ما هستی را دوست داریم و هیچ چیزی را باارزش تر تو نمی یابیم حتی دین مان را...این را میدانیم که اول ایرانی بوده ایم و بعد به دلخواه دین و آیینی را برگزیده ایم.پس تو ارجح امور هستی...

ای ایران عزیزم؛انقلابهای عظیمی در تو شکل گرفته و تو نیز درطول تاریخ دستخوش حوادثی ناگوار بوده ای که مردم ایران در هر موقعیتی علیه حکومت ظلم برخاسته اند و قیام کرده اند.هرچند که حکومت ها براحتی تن به شکست نداده اند و کسان زیادی را کشته اند و خون های بسیاری را روانه ساخته اند ولی میدانیم که خاک تو در روز موعود،شهادت پاکی این خون ها را میدهد و وجود نازنین این افراد را به بهشت سوق میدهدو همچنین وجود خبیث و کریه قاتلان حاکم وظالم را بسوی آتش...

ای خاک پاک ایران،تو شایسته ی بهترینی ولی افسوس که هیچ دولت و حکومتی شایستگی تو را تاکنون نداشته جز همان کوروش کبیر و داریوش و هخامنشیان...و فقط اینچنین افرادی درخور تو هستند و میتوانند ایران را دوباره به همان عظمت و صلابت تغییر دهند...

ای ایران، از این دنیا فقط آزادی و سرافرازی تو را میخواهم.چون اگر تو آزاد باشی ،من نیز آزادم....

                                                                                                               پس دوستت دارم ایران من...!!!

نوشته شده در پنجم تیر 1388ساعت 19:27 توسط شیما| |

شفق خونین تر از شب های پیش است

نشان آن که امشب کشته بیش است

 

 صدای تیر...تیر...از شهر برخاست

جگرها از خبرها ریش ریش است

 

 برادر ! ای برادر ! این چه جنگ است؟

عزیزان!ای عزیزان!این چه کیش است؟

 

زمین در چنگ بدخواهان، گرفتار

بشر سرگرم بازی های خویش است...

                                  

نوشته شده در سی و یکم خرداد 1388ساعت 10:44 توسط شیما| |

و این هم از پاسخ جوانان عزیزمان به رییس جمهور منتصب (نه منتخب):

 آن خس و خاشاک تویی

پست تر از خاک تویی

شور منم / عاشق رنجور منم

زور تویی / کور تویی/هاله ی بی نور تویی

دلیر بی باک منم

مالک این خاک منم...

نوشته شده در بیست و هفتم خرداد 1388ساعت 19:11 توسط شیما| |

و ای کاش واقعا رای گیری میشد...

آری ، تنها چیزی که میتوانم پس ازاین روزهای سخت بنویسم همین است...و واقعا باید تسلیت بگویم به کشور عزیزم ایران،به مردمی که هیچگاه به خواسته ی خود نمی رسند.و به مملکتی که شاید در همین چهارسال آینده باید به پیشواز یک جنگ از سوی اسراییل باشد. و به همه جوانهایی مثل من که باید حسرت دانشگاه را با خود به گور ببرند در ایران...حسرت آزادی را...

          و بازهم میگویم:"ایران عزیزم،تو پاینده باش.ما، برای آزادی ات جان میدهیم...

نوشته شده در بیست و سوم خرداد 1388ساعت 11:2 توسط شیما| |

      من درابتدا بجای اظهار نظر ترجیح میدم نخست گزیده ای ازنظرات مردم در سایتهای معتبر را بخوانید و بعد...

.      

.      

.      

.       

*      هواداران آقای احمدی نژاد درتبریز با پاره کردن بنرها و پوسترهای تبلیغاتی آقای موسوی ماهیت خود را آشکار کردند البته از طرفداران چنین کسی جز این هم انتظار نمی رود. جالب اینجاست که فردای همان روز دولت انگلیس اعلام کرد:"ما هیچ عذرخواهی از ایران نکردیم"دیگه دروغ از این واضح تر؟

*      دروغ های احمدی نزاد تمامی ندارد..نمونه علنی آنرا که 70 میلیون نفر دیدند..پرونده خانم میرحسین را نسان داد و گفت:"کدام پرونده سازی؟"همانطور که4 سال پیش گفت: "کدام گیر دادن به جوانان؟"درحالیکه امروز شنبه وزارت علوم تمامی مدارک خانم رهنورد را تایید کرد...

*      از مناظره 4شنبه شب خوشحالم.چون پس از 4سال بالاخره یکی پیداشد که به احمدی نژاد بگه:"ساکت!"

*      من فقط نگران صندوقهای سیار هستم که احتمال زیادی وجود دارد که دستکاری شود!!!امیدوارم کمیته صیانت از آراء در این مورد کوتاهی نکند!

*      نصر و من الله و فتح قریب/مرگ بر این دولت مردم فریب...رای ما میرحسین موسوی...!!!

*      بنظر من برترین جمله مناظره 5شنبه این بود:"ادب مرد به از دولت اوست !

*      من نمیدانم هواداران احمدی نزاد چه خیری از او دیدند که اینچنین اند...یا با سهام عدالت خر شده اند یا با افزایش حقوق بازنشستگان..که در هر صورت برایشان متاسفم که بخاطر این مسایل ناچیز سرنوشت یک ملت را خراب میکنند!

و ...

 

         حالا دوستان،بنظر شما چه کسی شایستگی حاکمیت ایران را دارد؟ کسی که با دروغ و افشای زشتی ها و مردم فریبی و قانون گریزی و زیرپاگذاشتن نظام جمهوری اسلامی دندان برای قدرت تیز کرده یا کسی که هرچه باشد بدنبال اصلاحات و زیباسازی چهره خراب شده ایران در جامعه بین المللی است و قصد به چنگ آوردن قدرت(بزور) را ندارد؟

نوشته شده در شانزدهم خرداد 1388ساعت 16:11 توسط شیما| |

سلام...سلام بر همه زیابیی ها...درود بر انرژیی که بر ما حاکم است.انرژی مثبت خوبی ها و نیکی ها.انرژی یا قانون جذب...

مدتی بود به وبلاگم سر نزده بودم و لی حالا میخوام دو کلام حرف دلمو بزنم. نمیخوام از بدیها ی دنیا حرف بزنم ...

داشتم باخودم فکر میکردم چی میشد اگه همه مون فقط به خوبیها نگاه میکردیم..با یک دید پاک، با یک ذهن پاک ، همه زشتیها هم پاک میشد...البته باید از خودمون اول شروع کنیم و بعد ، از دیگران این توقع را داشته باشیم.اینطور نیست؟!

من خودم این  رو تجربه کردم.بله ...همین که اگه از اول صبح با دید مثبت به همه چیز و همه کس نگاه کنی،اون روز یکی از بهترین روزهایت خواهد شد...!!!در درستی این رابطه هیچ شکی ندارم...

من خودم هرروز از یک میدان تقریبا کوچک اما زیبا و خیلی سرسبز رد میشدم و هربار -توی دلم- به درختها،گلهای خوشرنگ،فواره آب ،گنجشکها و ...سلام میکرم و لبخند میزدم به اونها، به زندگی...و احساس زیبایی به من میگفت آنها نیز درحال لبخند به تو اند!!آری،آن لحظه بود که همان میدان،خیلی سبزتر و قشنگ تر بنظر میامد.و بعد در طول روز هیچ مشکلی برایم پیش نمیومد یا اگه هم پیش میومد خیلی راحت میتونستم حل اش کنم و از پس اش برآم.

و ان موقع بود که به این ضرب المثل ایمان پیداکردم:

"بخند تا دنیا بهت بخنده"

...........هرچند که شاید خیلی از ما باید زودتر از اینها به اصلاح ذهن مون اقدام میکردیم، اما هنوز برای شروع ، دیر نشده!

                     بیایید با هم شروع کنیم.از همین امروز!

                                                             یادت نره:فردا دیره!!!

نوشته شده در بیست و نهم اردیبهشت 1388ساعت 16:58 توسط شیما| |

 

_"به کجا چنین شتابان؟"

گون از نسیم پرسید

_"دل من گرفته ز اینجا،

         هوس سفر نداری

ز غبار این بیابان؟"

_"همه آرزویم،اما

     چه کنم که بسته پایم..."

_"به کجا چنین شتابان؟"

_"به هر آن کجا که باشد،به جز این سرا،سرایم"

_"سفرت بخیر اما تو و دوستی،خدارا

چو از این کویر وحشت به سلامتی گذشتی،

به شکوفه ها، به باران

برسان سلام ما را...".

نوشته شده در بیستم اردیبهشت 1388ساعت 17:47 توسط شیما| |

نميدوني ...
چه حرفهايي که نشنيدم !
چه خوابهايي که نديدم !
چه دردهايي که نکشيدم !
...
ديدي آخرش چي شد ؟
هي دويدم و دويدم
ولي افسوس !
به تو هرگز نرسيدم
از گل و شعر و ستاره
مي رسم به تو دوباره
نيستي اما يادت اينجاست
وقت گل کردن روياست
نوشته شده در سی و یکم فروردین 1388ساعت 23:3 توسط شیما| |

این روزها که همه در استانهای گوناگون ایران درحال سر وکله شکستن برای یافتن هتل و جا و مکان برای اقامت هستند ما امسال را ترجیح دادیم در تهران بمانیم و بهمراه خانواده به موزه های تهران خودمون تشزیف فرما شویم و از انها دیدن بفرماییم...!!! و اینگونه از تعطیلات بهره ببریم تا هم آثار تاریخی استان خودمون رو دیده باشیم و هم علاف خیابونهای این شهر و اون شهر نشده باشیم...هرچند که از دوستان و آشنایانی که در شمال ویلا میلا داشتند تعارفاتی رو رد کردیم (البته بیشتر بدلیل شلوغی راهها و جاده ها)

امروز هم صبح که از خواب بلند شدم دیدم مامی و ددی درحال اجرای نقشه ی دیشب شان هستند و عزم شان را جزم کرده اند و ..خلاصه ما هم از خدا خواسته آماده شدیم و سوار ماشین شدیم و درعرض چند دقیقه به کاخ موزه گلستان رسیدیم(خیابانهای تهران در این ایام خیلی خلوت تر از همیشه شده)

بلیت خریدیم و وارد شدیم...میگما :خوش بحال این ناصرالدین شاه که چه کاخ و درواقع خونه ی باحال و باصفایی داشته...چه باغ بزرگ و سرسبزی !! و چه کاخ ها و تالارها و اتاقهای شیکی...یکی از تالارها بنام " تالار آینه " بود که همه سقفها و دیوارهایش از آینه های ریز و کارشده بود...وای که هرچه از عظمت  و زیباییش بگم به اندازه آن نمیشه که خودتان به آنجا بروید و ببینید...(البته خیلی از جاهای آن عکاسی و فیلمبرداری ممنوع بود و نمیشد که عکس گرفت.!!!)...اما از قسمتهای بیرونی آن چندتایی عکس گرفتیم...

اینا هاش....(برو حالشو ببر)

Go to fullsize imageGo to fullsize imageGo to fullsize image

Go to fullsize imageGo to fullsize imageGo to fullsize image

 

نوشته شده در یازدهم فروردین 1388ساعت 1:3 توسط شیما| |

عطر نرگس ، رقص باد ، نغمه ی شوخ پرستوهای شاد ، خلوت گرم کبوترهای مست ، نرم نرمک می رسد بوی بهار.خوش به حال روزگار ...

فرارسیدن نوروز باستانی ، یادآور شکوه ایران و یگانه یادگار جمشیدجم بر همه ایرانیان پاک پندار ،راست گفتار و نیک کردار خجسته باد....

 Go to fullsize image   Go to fullsize image

نوشته شده در یکم فروردین 1388ساعت 20:47 توسط شیما| |

راستش امروز که میخواستم از خانه بیرون بروم در پارکینگ چند تا از پسرهای همسایگانمان که درحال صحبت و تصمیم گیری درباره چگونگی برگزاری مراسم فردا شب بودند  را دیدم.

آخه ساختمان ما در کل خیابونمون پایگاه و مرکز اینجور شیطنت هاست!!! ناگهان یاد چهارشنبه سوری پارسال افتادم که پایگاه خیابون روبرویی با بروبکس ساختمون ما کل انداخته بودند و ...(خودتون دیگه میدونید) و ما از تماشای اینجور صحنه های هیجان انگیز غافل نبودیم...

فردا هم چهار شنبه سوری هست و هزار تبلیغ و ایجاد وحشت از این سنت دیرینه...اما ای کاش این سنت زیبای آتش بازی را همانطور زیبا – که در گذشته بود – با همان مراسم قاشق زنی و ...حفظ میکردیم تا بهانه ای برای برخی نباشد تا فرهنگ ایرانیان باستان را زیر سوال ببرند...

نوشته شده در بیست و هفتم اسفند 1387ساعت 0:3 توسط شیما| |

چتر ها را باید بست

زیر باران باید رفت

فکر را خاطره را زیر باران باید جست

عشق را زیر باران باید جست

زیر باران باید چیز نوشت

حرف زد نیلوفر کاشت ...

پرده را برداریم

بگذاریم که احساس هوایی بخورد

بگذاریم که تنهایی آواز بخواند

چیز بنو یسد به خیابان برود

ساده باشیم

ساده باشیم

چه در باجه بانک

چه در زیر درخت ...
نوشته شده در یازدهم اسفند 1387ساعت 20:57 توسط شیما| |

کاش رويا هايمان روزي حقيقت مي شدند. تنگناي سينه ها دشت محبت مي شدند.

 سادگي، مهر و صفا قانون انسان بودن است. کاش قانونهايمان يک دم رعايت مي

  شدند. اشکهاي همدلي از روي مکر است و فريب. کاش روزي چشم هامان با

 صداقت مي شدند. گاهي از غم مي شود ويران دلم. کاشکي دلها همه مردانه قسمت

 مي شدند...

 

نوشته شده در بیست و ششم بهمن 1387ساعت 16:6 توسط شیما| |

قصه ي كهنه دروغ بود ، من و تو بچه گي كرديم       
كه به جاي قصه خوندن قصه رو زندگي كرديم       
در آرزو رو بستيم ، دلمون به قصه خوش بود       
حالا تو قحطي رؤيا اجاق ترانه سرده         
كسي رو بخار شيشه دل نقاشي نكرده         

 چرخ و فلك مي خواستيم ، فلك نصيبمون شد           
ساده ي ساده بوديم ، كلك نصيبمون شد         
دنبال يه حقيقت تو آينه ها مي گشتيم       
اما تو قاب گريه ، ترك نصيبمون شد        

نوشته شده در دهم بهمن 1387ساعت 16:21 توسط شیما| |

استاد زبان فرانسه در مورد مذکر يا مونث بودن اسمها توضيح ميداد که پرسيد کامپيوتر مذکر است يا مونث؟
 
کليه دانشجويان دختر جنس رايانه را به دلايل زير مرد اعلام کردند
وقتي به آن عادت مي کنيم گمان مي کنيم بدون آن قادر به انجام کاري نيستم
با آن که داده هاي زيادي دارند اما نادانند
قرار است مشکلات را حل کنند اما در بيشتر اوقات معضل اصلي خودشانند
همين که پايبند يکي از آنها شديد متوجه ميشويد که اگر صبر کرده بوديد مورد بهتري از آن نصيبتان مي شد
کليه دانشجويان پسر به دلايل زير جنس رايانه را زن اعلام کردند
به غير از خالق آنها کسي از منطق دروني آنها سر در نمي آورد
کسي از زبان ارتباطي آنها سر در نمي آورد
کوچکترين اشتباهات را در حافظه دراز مدت خود ذخيره مي کنند تا بعد ها تلافي کنند
همين که پايبند يکي از آنها شديد بايد تمام پول خود را صرف خريد لوازم جانبي آنها بکنيد

نوشته شده در پنجم بهمن 1387ساعت 16:20 توسط شیما| |

امشب!

  در تنهایی و سکوت!   میان بهت و حیرت!  

عشق و غرور من!

  ایران سراسر اتفاق و پر حادثه ای  است، که در روند لحظه های تاریک تاریخ، بارها و بارها شکسته. 

زخم خورده.

 بغض کرده.  

لرزیده.

سوخته.

 گریسته.  

 ... اما !  از پای نیفتاده.

نوشته شده در چهارم دی 1387ساعت 14:44 توسط شیما| |

واسه اینکه وقتی سوار اتوبوس میشند اگه صندلی ها هم خالی باشه میرند ته اتوبوس، تو ترافیک، چله تابستون، 1 ساعت سرپا وای میایستند، شاید بند کیفه دختره گیر کنه بهشون..

واسه اینکه وقتی تو خیابون راه میرند، کافیه فقط یه دختری از کنارشون رد شه، گردن نیست لامسب( معذرت، آخه آدم عصبی میشه دیگه)، مثل جغد 180 درجه گردنه می چرخه..

واسه اینکه وقتی یه ماشین گیرشون میاد، پا میشند میرند یه جایی مثله جردن، اونجا صد بار یه خیابون رو بالا و پایین میرند، 100 بار بوغ میزنندو 200 بار ترمز، بعدشم میزنی به یه پیر زنه، اون موقع هستش که آخر روز میشه.اون لحظه آدم آرزو می کنه که بره خودش رو دار بزنه.)

واسه اینکه وقتی میرند کوه، پشت دختره میرند بالا از کوه، بعدش کم میارند و رنگش سرخ میشه و تازه می فهمه که دختره کوهنورد بوده!!

واسه اینکه وقتی حس غرورش گل میکنه میبینه دختره داره با یه پسره دیگه دعوا می کنه میره جلو، با پسره دعوا میکنه، بعدش که خوب کتکه رو خورده می فهمه که یارو داداشش بوده

واسه اینکه وقتی یه دختر کنار پسره میشینه تو تاکسی، و پسره می خواد استفاده ی معنوی ببره، 10 برار مسیرش رو میره تا با دختره باشه، وقتی که دختره پیاده میشه، میره تو رویا، اون وقته که می فهمه به جای میدون ولیعصر، رسیده به تجریش. و وقتی که بر می گرده با تاکسی، می فهمه که تمام پولش رو داده به تاکسی قبلیه، و اونجا یکم مشتمال میبینه از راننده تاکسیه و بعدش فحشه که به خودش میده...

نوشته شده در بیست و پنجم آذر 1387ساعت 17:47 توسط شیما| |

ديروز 87/9/10 بود.هفته اي پيش همسايه ي مان،كارت عروسي دخترش را برايمان آورد كه خانوادگي به جشن ازدواج اش واقع در سالن خليج فارس (در تهران پارس)دعوت شده بوديم.من هم كه از خدا خواسته ، خواستار رفتن به اين جشن بودم..بالاخره ديروز كه يكشنبه بود من از مدرسه اومدم،كمي استراحت كردم سپس يه دوش گرفتم و بعد آماده رفتن به آرايشگاه شديم....ساعت حدود 6/30 با ددي تماس گرفتيم تا بدنبالمان بيايد و با هم به خانه برگرديم..پس از سي دقيقه حدوددا همگي آماده و كاملا خوش تيپ كرده بوديم .سپس سوار ماشين شديم و گازيديم تا مقصد...به سالن كه رسيديم، ماشين رو درجاي مناسبي پاركيديم و وارد شديم كه در ورودي سالن برادر عروس و يك پسر ديگه ايستاده بودند كه راهنمايي كرده و خوش آمد ميگفتند.(.معلوم بود كه برادر عروس خيلي شاد و خرم بود من كه از چهره و تيپ اش فهميدم!!!!)...

خلاصه وارد كه شديم آنقدر صداي بزن و بكوب و اركستر زياد بود كه صدا به صدا نميرسيد..بعد به ميزي كه همسايگان در آن جمع بودند پيوستيم...پس ار كمي گپ زدن(درحاليكه براي گفتگو بايد فرياد ميزديم تا ديگري متوجه حرفمان شود!!!)،شام را با تمامي مخلفاتش آوردند...عروس و داماد هم كه از اول تا آخر مجلس وسط بودند و با هم ميرقصيدند.من كه تا بحال عروس و داماد به اين شيطوني نديده بودم!!!عروس هم خيلي قشنگ شده بود.توازن ميان مدل موها و تاج و تور سرش در زيبايي اش تاثير محسوسي داشت...حالا بگذريم از لباس اش كه زيبا و خوش دوخت و البته خيلي...بود...

خلاصه بعد از همه ي اينها نوبت به رفتن رسيد.هرچند كه ميدونستيم بعد از سالن ، در خانه ي مادر داماد(طبق رسم هميشگي)تا صبح بزن و بكوب است ولي چه كنيم كه ما از همسايگان بوديم و رفتن به چنين جايي براي خويشاوندان نزديك است نه ما...

به بيرون كه رفتيم همه آقايان در راهروي سالن منتظر خروج خانوم ها بودند.كه در اون ميان ددي و يكي از همسايگان رو ديديم كه كنار ماشينهايمان ايستاده بودند و شباهت زيادي به موش آب كشيده پيدا كرده بودند..(چون بارون خيلي شديدي مي آمد)و برخي به شوخي مي گفتند :"حتما عروس و داماد خيلي ته ديگ مي خوردند كه شب عروسيشان بارون گرفت".البته قبل از خروج مان؛از عروس و داماد و برخي هاكه ميشناخيمشان خداحافظي كرده و آرزوي خوشبختي برايشان كرديم..بعد از خروج هم وارد ماشين شده و به خانه برگشتيم...در حاليكه من بايد براي فردايش درس ميخواندم و نخوانده بودم، از فرط خستگي و خواب آلودگي گرفتم خوابيدم...

امروز هم كه مامي با چندتا از همسايه ها بهمراه هم به مجلس پايتختي واقع در خانه مادر داماد شركت كردند....

اين هم خاطره اي از يك شب خوش و به ياد ماندني...

نوشته شده در یازدهم آذر 1387ساعت 22:28 توسط شیما| |


Design By : Night Skin